Kur…

Kam lindur pranë detit, për të qenë i trazuar,
Prej thellësive për të qenë i tunduar.
Prej dallgëve të egra kam mësuar,
Që dallgët e mija s’i kontrolloj dot!

Jam rritur me frymën e punës së mirë,
Por pa e njohur fjalën e lirë,
Për t’u bërë që herët rrebel i vështirë,
Për t’u përleshur, ndonjëherë dhe kot!

Por kam mësuar të jem i ndryshueshëm,
I papërkulshëm dhe i durueshëm,
Mos ta shoh më detin si të pakalueshëm,
Të mos i trembem, por ta çaj me not!

Mësova kuptimin e jetës, pas saj
Përkuljen nga frika mësova ta ndaj,
Pendimin dhe bindjen në zemer t´i mbaj;
Epo… kjo ndodh, kur…

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s